Salah Birsel

SALAH BİRSEL (1919-1999)

salah birselŞair ve yazar kimlikleriyle öne çıkan Salah Birsel, 1919'da Balıkesir'in Bandırma ilçesinde doğdu. Ortaöğrenimini İzmir'de Saint Joseph Okulu ve İzmir Erkek Lisesinde tamamladı. Sonra İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesine girdi. Devamında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümünü okudu. 1948 yılında buradan mezun oldu.

Öğrenimini tamamladıktan sonra 1943 yılından itibaren dört yıl süreyle İstanbul Nişantaşı Ortaokulunda Fransızca öğretmenliği yapan Salah Birsel, daha sonra farklı yerlerde devlet memurluğu görevlerinde bulundu. Edebiyat Fakültesi Kütüphane Müdürlüğü, TDK Yayın Kolu Başkanlığı görev yaptığı yerler arasında yer alır. Ankara Üniversitesi Basım Evi Müdürlüğü görevi esnasında emekli olur. İzmir, İstanbul ve Ankara'da uzun süre yaşadıktan sonra İstanbul'a yerleşir.

Yayın hayatına şiirle başlayan Salah Birsel, ilk şiirlerini 1937'de "Gündüz" dergisinde yayımladı. "İnsan", "Yenilik", "Sokak" ve "Nokta" dergilerinin yayın çalışmalarına katıldı. Asıl ününe 1970'lerde peş peşe yayımlanan denemelerle kavuştu. Denemelerdeki üslubu onu klasik yazarlar arasına soktu. "Kahveler Kitabı", "Ah Beyoğlu Vah Beyoğlu", "Boğaziçi Şıngır Mıngır", "Elmas Boğaziçi" eserleriyle adını duyurdu. Bu eserlerinde geçmiş İstanbul kahvehanelerini, Beyoğlu ile Boğaziçi'nin sanat çevrelerini anlattı. 1990'da büyük bir şevkle yeniden şiire yöneldi.

Salah Birsel, 10 Mart 1999'da İstanbul'da hayatını kaybetti.


Edebi Kişiliği

  • Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı'nın önemli şair ve yazarlarındandır.
  • Yeni sözcükler üreten simgeci özelliği ve yalın üslubuyla kendine özgü bir tarz oluşturdu.
  • Garip ve İkinci Yeni'nin şiir anlayışından uzak, halk şiirine yaklaşan bir söyleyiş tarzını benimsedi.
  • Deneme türünün edebiyatımızdaki önemli temsilcileri arasında yer aldı. Denemelerinde günlük konuşma dilinde pek az bilinen sözcük ve deyimlerle, kendi bulduğu ilginç deyişlerle özgün bir üslup oluşturdu.
  • Toplumun sorunlarını, geçmiş dönemlerin kişi ve kavramlarını kullanarak bunları çağrışım yoluyla verdi.
  • Şiirlerde toplumun dilinde mevcut sözcüklerin kullanılması gerektiğini savundu. 
  • Şiirleri, zekâya, ince alaya dayanan yergi ağırlıklı şiirler olarak ön plana çıkar.
  • Günlük türüyle de ön plana çıkan Salah Birsel, ayrıca inceleme yazıları ve çeviri türünde de eserler kaleme aldı.
  • Salah Birsel, deneme türünde birçok ödüle layık görüldü. "Keçi Çobanı, Kuzu Çobanı" denemesiyle 1970 TRT Deneme Sanat Ödülü'nü; "Şiir ve Cinayet" ismindeki denemelerden oluşan kitabıyla 1976 Türk Dil Kurumu Deneme Ödülü'nü; "Yaşlılığın Günlüğü" adlı güncesi ile de Sedat Simavi Edebiyat Ödülü'nü kazandı.


Eserleri

Şiir
Dünya İşleri
Ases
Kikirikname
Haydar Haydar
Köçekler
Hacivat'ın Karısı
Varduman
İnce Donanma
Yaşama Sevinci
Baş ve Ayak
Sevdim Seni Ey İnsan
Yalelli
Çarleston

Deneme-Eleştiri- Günlük
Kahveler Kitabı
Günlük
Şiirin İlkeleri
Boğaziçi Şıngır Mıngır
Sev Beni Sev
Kendimle Konuşmalar
Şiir ve Cinayet
Kuşları Örtünmek
Kurtulmuş Felsefe Bahçesi
Paf ve Puf
Hacivat Günlüğü
Amerikalı Tolstoy
İstanbul-Paris
Yapıştırma Bıyık
Ah Beyoğlu Vah Beyoğlu
Halley Kimi Kurtarır
Rumba da Rumba
Sergüzeşt-i Nono Bey ve Elmas Boğaziçi

Roman
Dört Köşeli Üçgen


Ayrıca bakınız


1. Öz (Saf) Şiir Anlayışını Sürdüren Şiir

2. Serbest Nazım ve Toplumcu Gerçekçi Şiir

3. Milli Edebiyat Zevk ve Anlayışını Sürdüren Şiir (Memleketçiler)

4. Birinci Yeni (Garipçiler)

5. Garip Dışında Yeniliği Sürdüren Şairler

6. Maviciler

7. Hisarcılar

8. İkinci Yeni Şiiri

9. 1960 Sonrası (İkinci Yeni Sonrası) Toplumcu Şiir

10. 1980 Sonrası Türk Şiiri

11. Cumhuriyet Döneminde Halk Şiiri

Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatında Anlatmaya Bağlı Metinler (Hikâye-Roman)

Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatında Göstermeye Bağlı Metinler (Tiyatro)

Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatında Öğretici Metinler
Salah Birsel (1919-1999)

Ayrıca bakınız


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder