Geleneksel Türk Tiyatrosu

GELENEKSEL TÜRK TİYATROSU

İslamiyet'ten sonra ortaya çıkan, günümüze kadar devam eden tiyatroya geleneksel Türk tiyatrosu denir. Düğün, bayram, sünnet gibi özel gün ve gecelerde sahnelenen geleneksel Türk tiyatrosunun başlıca özellikleri şunlardır:
  • Geleneksel Türk tiyatrosunun başlıca türleri Karagöz, meddah, orta oyunu ve köy seyirlik oyunlarıdır.
  • Geleneksel Türk tiyatrosu sözlü geleneğe dayanır.
  • Bu tiyatro oyunlarında amaç hedef kitleyi hem eğitmek hem de güldürmektir.
  • Yazılı bir metni olmayan bu tiyatroda dans, şarkı ve söz oyunları ön plandadır.
  • "Güldürü" öğesi bu tiyatroda ana öğe durumunda olup bu tiyatroların çıkış noktasıdır. Ağız ve şive taklitleri, söz oyunları, yanlış anlamalar, abartılı durumlar hep güldürü öğesi çerçevesinde dile getirilir.
  • Genellikle sahnesiz oynanan bir tiyatro türüdür.
  • Geleneksel Türk tiyatrosu doğaçlamaya dayandığı için bu oyunların önceden hazırlanan metinleri bulunmaz. XIX. yüzyıl ile birlikte metinli tiyatroya geçilmiştir.
  • Kurumsal bir kimliği olmayan geleneksel Türk tiyatrosu anonim özellikler taşır.
  • Geleneksel Türk tiyatrosunda oyundaki kişilikler "tip" düzeyinde olup bunlar karakter boyutuna ulaşmaz.
  • Geleneksel Türk tiyatrosu hem kırsal kesimde hem de kentte kendine alan bulmuştur. Karagöz ve orta oyunu büyük kentlerde yaygınlaşmıştır.
  • Geleneksel Türk tiyatrosu "açık biçim" özellikleri gösterir.
  • Geleneksel Türk tiyatrosu hem sözsüz hem de söze dayanan oyunlardan oluşur.
  • Geleneksel Türk tiyatrosunda en gelişen tür hiç şüphesiz orta oyunudur.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder