Âşık Ömer (?-1707)

ÂŞIK ÖMER (?-1707)

asik omerÂşık Ömer, Konya'nın Hadim ilçesindendir. 17. yüzyılda yaşamış ve saz şairlerince üstat sayılmıştır. Eline sazı ile İran, Irak, Suriye gibi yerleri dolaştıktan sonra Türkiye'de şiirler kaleme almıştır.

Âşık Ömer, âşık tarzı halk şiirinin usta ve en üretken ozanı olup 1500'e yakın şiir kaleme almıştır. Şiirlerinde çok belirgin bir şekilde Divan Edebiyatı'nın etkisi görülür. Şiirlerinde ilkin "Adli" mahlasını kullanmış sonrasında ise "Ömer" mahlasını tercih etmiştir. Hem aruz hem de hece ölçüsüyle şiirler yazmış olan Âşık Ömer, hece ölçüsü ile yazdığı şiirlerinde daha başarılı olmuştur. Dili gayet doğal ve coşkuludur. Âşk konusunda yazmış olduğu şiirleri ona büyük ün kazandırmış asıl ününü semai, koşma ve varsağı biçiminde yazdığı şiirleri ile yakalamıştır. Semailerinde içli ve çilekeş duygularla yoğrulan bir anlatım vardır. 

Âşık Ömer, Divan Edebiyatı'ndaki dil ve anlatımın âşıkların arasına yerleşmesine aracı olmuştur.
Birçok şiiri ve bir de divanı olan şairin en bilinen eseri 105 şairin isminin yer aldığı "Şairname" eseridir. Âşık Ömer 1707'de İstanbul'da hayata veda eder.

Âşık Ömer'in Şiirlerinden Örnekler


Örnek 1

Şu karşıdan gelen dilber
Gelir amma neden sonra
Bir selama kail oldum
Verir amma neden sonra

Bahçede açılan güller
Dalında öten bülbüller
Bizi zemmeyleyen diller
Çürür amma neden sonra

Gördüm yârimin yüzünü
Öptüm dostumun gözünü
Aradım buldum izini
Buldum amma neden sonra

Kolumdan uçurdum bazı
Yeter ettin bana nazı
Âşık Ömer'in niyazı
Geçer amma neden sonra

Âşık Ömer


Örnek 2

Bu gün ben bir güzel gördüm
Yeşiller giymiş ağ üzre
Aklımı başımdan aldı
Durabilmem ayağ üzre

Beni mest eden camıdır
Gonca gülün eyyamıdır
Her biri bir haramidir
Kirpikleri kapağ üzre

Mah cemaline bakılır
Ben kulun yanup yakılır
Söyledikçe bal dökülür
Leblerinden dudağ üzre

Cemali hüsnü alişan
Ol Yusufdan almış nişan
Siyah zülüfler perişan
Dökülmüş al yanağ üzre

Aşık Ömer geldi ise
Hak inayet kıldı ise
Ferhad dağı deldi ise
Ben koyam dağı dağ üzre

Âşık Ömer


Örnek 3

Ela gözlerine kurban olduğum
Yüzüne bakmağa doyamadım ben
İbret için gelmiş derler cihana
Noktadır benlerin sayamadım ben
 
Aşkın ateşidir sinemi yakan
Lütfuna irer mi çevrini çeken
Kolların boynuma dolanmış iken
Seni öpmelere kıyamadım ben
 
Terk eyledim ağalarım beylerim
Bozbulanık seller gibi çağlarım
Anın ıçün ben ah idup ağlarım
Ayrılık oduna doyamadım ben
 
Kaldı deli gönül kaldı hep yasta
Mevla'm erdir beni murada kasda
Âşık Ömer eydur sevgili dosta
Allah'a ısmarladık diyemedim ben

Âşık Ömer 


Ayrıca bakınız
Âşık Edebiyatı

Âşık Edebiyatı Nazım Biçimleri ve Türleri


Âşık Edebiyatı Temsilcileri

Âşık Ömer

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder